مىنمايند عاصى ومعاقب اخروى هستند يا نه ؟ جواب : اين هم از أعظم أنواع معروف است وترك آن از أعظم أنواع منكر ، وجايز است ( بلكه واجب است مؤكدا ) بر كسى كه جامع شرايط امر به معروف ونهى از منكر باشد عمل به آن . 467 - سؤال : آيا در اين صورت مرقوم ، مؤمنين أموال خود را كه صرف مستحبات مىنمايند ، بر دفع كفره اگر صرف نمايند أولى است يا اين هم با ساير مستحبات مساوى است در ثواب اخروى ؟ بيان فرمايند كه عموم مؤمنين بر أكثر ثوابا ، مال خود را صرف نمايند . جواب : اگر ممكن نباشد قتال ودفاع الا به صرف مال ، پس شكى در وجوب آن نيست وهيچ مستحبى مزاحم آن نمىتواند شد واگر كفايت مهم بدون آن حاصل مىشود ، پس آن هم ، يكى از مستحبات خواهد بود وحكم به اينكه ثواب آن بيش از ساير مستحبات باشد ، مشكل است ، بلكه از أحاديث أئمة أطهار ظاهر مىشود كه بعضي از مستحبات ، ثواب آن بيش از ثواب به كار بردن هزار أسب است در راه جهاد خدا . مثل قضاى حاجت مؤمن وسعى در حاجت مؤمن وبنابر اين ، پس آن احاديثى كه پيش ذكر كردم كه دلالت داشت كه عمل نيكى بالاتر از كشته شدن در راه خدا نيست محمول است بر جهاد واجب وآنچه در اين اخبار است بر آنكه من به الكفاية باشد با وجودي كه آنها در كشته شدن وارد شده واينها در مباشرت وأعانت أمور قتال . ( 1 ) 468 - سؤال : منافع أراضي خراجيه وحصة السلطان از مزارع واملاك را به اذن مجتهد اخذ وبه مصرف مجاهده ومدافعه كذايى مىتوان رسانيد ؟ در صورت اخذ اين وجه از مسلمين وبه اين مصرف رساندن شغل ذمگى دارد يا نه ؟

--> 1 : توضيح : حاصل اين فتوى اين است : تامين نيازهاى اين جنگ واجب است بنابراين جائى براي صرف مستحبات نمىماند زيرا اگر باز نيازهائى باقي مانده باز تامين آنها واجب است واگر نيازى باقي نباشد يعنى " ما به الكفاية " حاصل شده باشد ، در اين صورت معلوم نيست كه بگوئيم به جاى ساير مستحبات نيز به أمور جنگ بپردازيد .